Wapens

SMG

: Een machinepistool, pistoolmitrailleur (in het Engels: sub-machinegun) of (in België) mitraillette is een gevechtswapen geschikt voor de korte afstand.
Het is een automatisch vuurwapen dat pistoolmunitie verschiet.

In de Nederlandse legervoorschriften uit de jaren veertig was de (inmiddels verouderde) benaming: mitrailleurkarabijn. Voorschrift 1504 (Sten) uit 1949 geeft de
volgende omschrijving van de pistoolmitrailleur

De pistoolmitrailleur is een wapen voor het afgeven van vuur op korte afstanden en wordt gebruikt tot op afstanden van 100 m. Op grotere afstanden verliest de kogel
veel van zijn snelheid en dientengevolge van zijn doordringingsvermogen. Het is een wapen dat buitengewoon geschikt is voor het voeren van straat- en bosgevechten; evenzo is het zeer geschikt als vuurwapen bij het uitvoeren van patrouilleopdrachten

De Bergmann MP 18.1, die in 1916 werd ontworpen en in 1918 in productie werd genomen, staat bekend als het eerste ontwikkelde machinepistool. Dit is echter niet correct:
de Italianen ontwikkelden al in 1914 het Villar-Perosa machinepistool.

Men kan deze wapens vanaf de schouder of de heup afvuren. Een verschil met machinegeweren en aanvalsgeweren is dat het wapen lichter is en een minder krachtige terugslag
heeft. Nadelen zijn dat de afgevuurde kogels een minder groot bereik en minder penetratievermogen hebben, soms onvoldoende om personen met een kogelvrij vest te elimineren.

Deze wapens verschieten patronen van hetzelfde kaliber als veel pistolen, namelijk 9x19mm Parabellum, .45 ACP, 7,62x25 mm Tokarev, 5,7x28 mm, 9x18 mm Makarov of .22. Een
machinepistool is nauwkeurig tot ongeveer 100 meter.

Voorbeelden van machinepistolen

de Argentijns Halcon M1943

de Duitse MP18 het eerste echte machinepistool

de Israëlische IMI Uzi

de Guatemalan SM-9

de Duitse MP40 (vaak foutief Schmeisser genoemd)